De NCC en de Trekauto van het Jaar Aan het begin van elk nieuw caravanseizoen wordt nieuwsgierig uitgekeken naar de uitslag van de jaarlijkse KCK Trekauto van het Jaarverkiezing. De Nederlandse Caravan Club drukt sinds jaren haar stempel op die uitslag. Dit jaar was het weer caravan-manoeuvreer-instructrice Tineke Brinkman die samen met Henny Hemmes (Autoweek) één van de vier driving-jury koppels vormde. De persoonlijke indrukken van Tineke vindt u verderop in de auto-voor-auto besprekingen.

Uiteraard ontbreekt ook het wegtrekken vanuit stilstand op de 12% scherprechter niet. Comfort en stabiliteit op diverse soorten wegdek, zowel op bochtige binnenwegen als snelle ‘autoroutes’ worden per klasse vertaald in waarderingspunten. Hoe zit het met het geluidsniveau? Rijdt het een beetje in vier (of vijf)? Ook de dubbele lane-change proef wordt met elke combinatie meerdere malen met toenemende snelheid uitgevoerd. Onvoldoende snel herstel na die zwiepers wordt genadeloos bloot gelegd bij deze uiterst functionele proef.

Non-driving jury

Voor het eerst in de geschiedenis van deze verkiezing was ook een team van twee juryleden aanwezig die de auto’s beoordeelden op hun kwaliteiten als vakantieauto. Deze non-driving jury kende punten toe aan zaken als kaartenbakken, inrichting en vorm van de kofferbak en zitcomfort op de achterbank. Andere aandachtspunten richten zich op de omgeving van de trekhaak; past de 7 of 13-polige stekker makkelijk in het contact en hoe is de plaatsing van de - al of niet afneembare trekhaak ten opzichte van de kentekenplaat. Ook deze elementen zijn tenslotte van belang bij het beoordelen van een auto als caravantrekker. In de verslaglegging van Tineke zijn deze aspecten niet opgenomen. Meer informatie hieromtrent is vast wel te vinden in het meinummer van de KCK.

Klasse - indeling

Maar liefst 24 auto’s van het modeljaar 2003 waren aanwezig op de DAF-testbaan in de bossen nabij St-Oedenrode. Opvallend dit jaar was het grote aanbod van auto’s die je onder de noemer MPV kunt plaatsen. De hausse aan nieuwe modellen was zo groot dat ze over twee klassen verdeeld moesten worden. Geen punt. Ze waren redelijk eenvoudig onder te verdelen in mid-size en full-size. Een ander punt is echter de onderverdeling in A - en B – klasse. Op de heel goedkope Kia Rio na overlappen de prijzen van de auto’s elkaar praktisch. Daarenboven zou je de kersverse Trekauto van het Jaar gerust als mid-size MPV mogen aanduiden. Anyway, de ondoorgrondelijke breinen van de KCK-redactie hadden anders beslist en de auto’s ingedeeld zoals ze zijn ingedeeld. De tabel geeft u wellicht meer duidelijkheid.

Hoe zwaar?

Allee, ik weid weer uit. Terug naar de belading. Een pak hard werkende medewerkers wegen allereerst de trekauto’s zorgvuldig. Het opgegeven kentekengewicht staat vaak in geen verhouding tot het werkelijke gewicht door o.a. de gemonteerde trekhaak. Tegelijkertijd controleert men terloops of er slimme importeurs zijn die hulpveren hebben gemonteerd. De eis is natuurlijk een standaardauto. Twee personen en een 100 kg aan gevulde zandzakken verdeeld over achterbank en kofferbak maken het verhaaltje af. Een passende LMC wordt zorgvuldig beladen tot 75% van die automassa. De kogeldruk wordt precies op het toegestane fabrieksmaximum afgeregeld en stabilisatoren worden niet gebruikt. De juiste caravanspiegels moeten er nog op, waarbij afhankelijk van het model deur-, spatbord- of opzetspiegels gebruikt worden.

De waardering

Alle toegekende punten van alle teams worden centraal verzameld en gevoerd aan het duivelse werktuig van de immer ijverige lap-tobber. Een ongetwijfeld zeer listige formule wordt op die totalen losgelaten. Het prijsverschil t.o.v. de goedkoopste in de klasse wordt er ook via een ongetwijfeld zeer uitgekiende maar andere formule in verdisconteerd en warempel … we hebben 5 groepswinnaars.

Gesjoemel?

Nu vermoed ik kwade opzet bij die uitslag. Ja, het moet mij van het hart: het kan niet anders of er is gesjoemeld. Ik heb Tineke’s en Henny’s puntenlijstje bekeken. Tot m’n verbazing mogen we die niet publiceren. Waarom niet? Ik heb mijn ondoorgrondelijk brein helemaal suf geprakkiseerd, totdat ik er achter kwam dat één auto wel meedeed maar niet in de uitslagen voorkwam. Ja u leest het goed.
		Er was één auto die niet mocht winnen! Koste wat het kost. En hij kost wat, dat is zeker. Waar praten we over? Welke uitzonderlijke auto liet zelfs de meest gesofisticeerde lap-tob-formule exploderen n’importe quoi de prijscorrecties die men – de wanhoop nabij - nadien invoerde? Er bleef maar die ene auto als winnaar uitrollen en dat mocht niet. Er is toen tot aan het hoofdbestuur toe een e-mailwisseling op gang gekomen – zo vermoed ik – waarvan de vonken nu nog nagloeien in de kurkdroge bossen rond het landelijke St-Oedenrode. Echt waar.
Een beslissing is toen genomen. Deze geheimzinnige ultieme ruk-truck is aan het eind van die gedenkwaardige donderdagmiddag in maart 2003 resoluut uit de uitslagen gewist. Dat feit (…) echter mogen wij u niet onthouden. Onze eer te na. U kunt de recensie van Tineke én de wonderbaarlijke Trekkrachtberekeningen van deze superieure caravantrekker op de website van de Nederlandse Caravan Club toch terugvinden. Klik hier.

De verkiezing

Goed, die druk was van de ketel. De uilen in die eeuwig zingende bossen rond de Daf-testbaan staakten eindelijk hun gemauw. De zwerm kraaien begaf zich onder luid gemompel richting het oostelijk gelegen Lieshout. 'Nu eerst een b….' was nog net te horen. De postduif met het laatste nieuws landde in m’n Valkenswaardse achtertuin.

Het is dan goede gewoonte om uit het lijstje van groepswinnaars de uiteindelijke TAvhJ te kiezen. Een geheime stemming (briefjes in de pet van Aad) resulteerde deze keer - naar mij verteld is – in één unanieme voorkeur. Geen discussie mogelijk! De Trekauto van het Jaar anno 2003 is de Peugeot 307 SW HDI F. Een terechte winnaar dus. De auto heeft geweldige rijeigenschappen en beschikt over een hoop ruimte wat hem tot een fijne vakantie- en gezinsauto maakt.

Maar zover was het nog niet. ‘Ladies and gentlemen, start your engines…’