 
Wegrijden op steile hellingen
Wist u dat het maximaal trekgewicht van de auto ook bepaald
wordt door het maximaal toegestaan treingewicht?
Auto’s krijgen een maximum toegestaan treingewicht mee van de fabriek,
het staat op het typeplaatje en heel soms in de folder. Daarnaast natuurlijk een
maximum toegestaan trek- en
eigengewicht. Deze laatste twee opgeteld hoeft niet noodzakelijk overeen te
komen met het toegestaan treingewicht. Het is dus mogelijk dat bij flink beladen
auto de massa van de caravan lager zal moeten
zijn dan op het kenteken van de auto vermeld staat!
Maximaal toegestaan treingewicht
Europese wetgeving schrijft voor dat een
auto met het aangegeven treingewicht 5 keer achter elkaar vanuit
stilstand weg moet kunnen rijden op een helling op zeeniveau van 12%. Daarna mag
de auto kapot gaan…..vandaar dat de percentages die u vindt op www.caravantrekker.nl
vaak lager zijn! Een tip is dus op z’n plaats bij aanschaf van een nieuwe
trekauto: vraag naar het toegestaan treingewicht en ga een beetje rekenen op de
website Caravantrekker.nl.
Nu is het niet echt verstandig om met de maximaal
toegestane massa inclusief caravan het hooggebergte op te zoeken. De kracht van
vooral turboloze motoren neemt bovendien dramatisch af naarmate er hogere
regionen worden opgezocht. Ja hooggebergte, zegt u, daar kom ik niet. Maar ook
doorgaande snelwegen in het buitenland liggen soms al op
1000 meter
hoogte. In ons vlakke landje kennen we dijkweggetjes met op de meest
onmogelijke plekken een voorrangsbord. Vooral dat optrekken vanuit stilstand
zorgt voor problemen. De meer ervaren caravanner weet het: gang houden is alles,
probeer te voorkomen stil te vallen. Helaas is dat niet altijd te vermijden.
Koppeling
Het onderdeel dat het meest te verduren krijgt op een
helling is de koppeling. De koppeling slipt tijdens het accelereren tot er
voldoende motorkoppel is ontwikkeld en ook kan worden overgebracht via
versnellingsbak en wielen aan het wegdek. Niet erg voor korte tijd, maar
bijvoorbeeld een file rijden bergop kan fataal zijn voor uw koppeling. Berucht
zijn bijvoorbeeld de files bergop rond de Gotthard tunnel.
Het verbranden van de koppeling is een combinatie van tijd,
hoe zwaar je hem belast en de hoeveelheid toeren die de motor maakt ten opzichte
van de wielen. Hoe steiler een helling is, hoe trager de acceleratie verloopt en
hoe zwaarder de belasting. Vooral die combinatie is funest. Overigens geldt dit
in iets mindere mate ook voor een automatische transmissie. Een koppelomvormer
zorgt wel voor veel wegrij-gemak, maar de warmteontwikkeling is enorm. Ook een
automaat is - net als een traditionele koppeling - vrij eenvoudig te ruïneren….
Is een helling zo steil dat overbelasting dreigt en zijn andere trucs zoals
knikken van de combinatie niet mogelijk, dan is het aan te raden een andere
techniek toe te passen.
Gecontroleerde wielslip
Vooral krachtige voorwielaangedreven auto’s hebben een
eigenschap waar je normaal gesproken niet echt blij mee bent: gebrek aan tractie
op gladde ondergrond. De caravanner op een steile helling kan echter deze
eigenschap in zijn voordeel omzetten. De bedoeling is te voorkomen dat de
koppeling wordt overbelast, dus op gematigde hellingen zal deze methode niet
noodzakelijk zijn. Een voorwaarde is wel dat het eventueel aanwezige
tractiecontrole systeem uitgeschakeld kan worden of hoogstens alleen actief
wordt indien er bijvoorbeeld één wiel doorslipt.
Hoe gaan we dan te werk? Koppeling ingetrapt en veel
toeren. Tegelijk handrem los, volgas en zo snel mogelijk het koppelingspedaal
helemaal op laten komen. Het gevolg is dat de voorwielen onmiddellijk hun grip
verliezen en als een wilde beginnen rond te draaien. We willen dit
ONgecontroleerde wielslip noemen. Naast de rookontwikkeling en meewarige blikken
van eventuele omstanders is er verder niets aan de hand. Let er op dat de wielen
doorslippen en niet de koppeling! De truc is nu om die overdreven wielslip te
matigen - door minder gas te geven, zodanig dat er een goede verhouding komt
tussen motortoerental (rond het maximum-koppel toerental) en tractie. Controle
dus. We willen versnellen tenslotte en niet onze banden oproken. Is er eenmaal
gang genoeg liften we het gaspedaal nog meer zodat het piepen van de banden
geheel ophoudt en we zijn weg.
Auto’s met achterwielaandrijving en vooral de bij
caravanners niet geheel terecht populaire 4x4 ‘asfaltsuv’s’ hebben
mogelijk een probleem. Ze hebben vaak een teveel aan tractie en ontberen
bovendien een lage gearing. Als de eerste versnelling dan niet erg kort is en de
motor niet zo heel veel kracht heeft is het knap lastig wegrijden met zo’n
combinatie. Het aanschaffen van de 2WD versie was op dat moment wellicht een
betere keus geweest…..
Lastig? In de rijvaardigheidscursussen van
caravantrekker.nl wordt deze en andere technieken uitgebreid geoefend. Meer
informatie vindt u op www.caravantrekker.nl
|
